15 TEMMUZ İHANET GİRİŞİMİ VE SONRASINDA ORTAYA ÇIKAN DURUM

a. Birinci gönderme Araplara… Araplara diyor ki Osmanlı, tarihte sizi işgal etti, bak bunlar da sizi tekrar işgal edecek. Öyle ise bu siyaseti güden AKP’ye karşı çıkın, bununla iş tutmayın.

b. İkinci gönderme İran’a… İran’a diyor ki “Ehl-i Sünnet Devleti” kurulacak, senin İslâm dünyasındaki etkin azalacak, karşı çık.

c. Üçüncü gönderme ABD, AB ve diğer İslâm karşıtı ülkelere… Onlara da diyor ki Türkiye’nin siyaseti İslâm’a doğru kayıyor, tedbir alın, yoksa önünü alamazsınız, geç kalıyorsunuz.

Bu değerlendirmeleri daha da derinleştirmek lazım gelir, lakin burası buna uygun değildir, meramımızı anlatmak kabilinde bu kısa değini kifayet eder.

Darbe sadece Türkiye’ye yönelik bir teşebbüs değildir, aynı zamanda İslâm dünyasını dizayn etmek ve onları bir daha kıpırdayamayacak hale getirmek amacını da taşır. Bu bir abartı, Türkiye’yi kayırıcı veya yüceltici bir tespit değildir, aksine bir durum tespitidir. Güvenilir liman olduğu ve kalkınmasını hızla yürüttüğü, bunu yaparken de kendi kültürel kodlarına dönmeye çalıştığı ve 150-200 yıllık ezilmiş ümmete canlılık aşılayan bir ruh taşıdığı için Türkiye hedefe konuldu. Aslında Türkiye üzerinden diğer makul ve İslâmî değerleri savunan devlet, cemaat ve partilere de gözdağı verilmek istendi. Onun için tahribatlarını devam ettiriyorlar, başka başka örgütleri kullanıyorlar. Onun için darbeciler pes etmiyor, onun için aklın sınırlarını zorlayarak “ahmakça” direniyor ve çırpınıyorlar.

Darbe teşebbüsü sonrası görüldü ki ülkenin bütün kurum ve kuruluşları rehin alınmış. Ülke FETÖ eliyle ABD’ye, AB’ye, İsrail’e vb. ülkelerin isteğine boyun eğer hale getirilmiş. Ülke insanının istikbal ve istiklali tehlikeye atılmış.

Bu çok ciddi ve vahim bir durumdur.

Türkiye eğer felç edilebilseydi bütün İslâm karşıtı zihniyetler ve İslâm dünyasında gözü olan emperyalistler rahat edeceklerdi. Bunun için de İslâm dünyasının kanının akmasından zevk alan vampirler ve yerli uşakları; canlarıyla, mallarıyla, dinleriyle, olmayan vicdanlarıyla, tarihî kinleriyle, eldeki teknolojik imkânlarıyla, algı operasyonlarıyla, kin kusan medyalarıyla, ellerindeki ölüm kusan silahlarıyla, ekonomik varlıklarıyla ölesiye savaşıyorlar.

FETÖ başaramayınca, kırk yıllık planları çok kısa zamanda yerle yeksan olunca çılgına döndüler. Biraz da şaşkınlaştılar ve aptallaştılar. Şimdi bu aptallıklarını örtmek ve yeni taktikler geliştirmek peşindedirler. Yabancısı olmadığımız PKK ve türevleri, DHKP-C, PYD, YPG… ile harekete geçtiler. Ülkenin bu zayıf anında son darbeyi vurmak istiyorlar.

ABD, AB -bütün Avrupa ülkeleri dâhildir- başta olmak üzere dünyanın hâkim güçleri işbirliği ederek üstümüze çullanıyorlar. Biz bunun yabancısı değiliz. Dışları dost, içleri düşman olan dünyayı biliriz. Birinci ve İkinci Cihan harplerinde de bunları gördük, o zaman da onlarla karşılaştık, o zaman zarfında da var güçleriyle üstümüze geldiler, üstelik o zamanlarda ikiyüzlülük yapma ihtiyacını da duymuyorlardı. Bugün hem bizimledirler hem karşımızdadırlar. Bu ikiyüzlülüklerini de FETÖ ve benzeri taşeronlar üzerinden icra ediyorlar. Sanki bir iç kalkışma, iç isyan ve iç rahatsızlıklar sonucu ortaya çıkmış bir teşebbüs. Bu söylemi yutanlar, onların ekmeğine yağ sürecek söylemler geliştiriyorlar. Bu söylem gelecekte eyleme dönüşebilir. Mesuliyet sahibi herkes, bu nazik dönemde diline ve eline, yani söylem ve eylemine dikkat etmelidir.

Gelinen nokta itibarıyla “ülke-millet-ümmet” eşitlenmiş durumdadır. Türkiye sanki İslâm dünyasının ilk ve tek laik din dışı devleti olmaktan çıkmış, İslâm dünyasının sığınacağı bir güvenilir liman haline gelmiştir. Bu algı ne kadar gerçekçidir, meçhul. Demek ki ümmet o kadar acziyet içindedir. O kadar bunaltılmıştır ki bu küçücük imkân ve kapı aralama bile ona büyük bir ülkü gibi görünüyor. Ümmetin idealine yol açamayan her sert (radikal) söylem, eldeki imkânı da berhava edecektir.

(*) Bu yazı Medeniyet Düşünce ve Kültür Bülteni’nin 37. sayısında yayınlanmıştır.