BAYRAM SEVİNCİ

Ramazan orucu gibi zorlu bir ibadeti tamamlamış olmak, Rablerinin emrine gönülden bağlı mü’minlerde farklı duygular oluşturur. Kendilerine farz kılınmış bir ibadeti; üstelik son derece yorucu bir ibadeti tamamlayabilmiş olmak hem bir sevinçtir hem de böylesine güzel vakitlerden on bir ay daha ayrı kalma zamanı geldiği için bir hüzündür. Kendisine candan bağlanan mü’minlerini onlardan daha çok düşünen ve seven Âlemlerin Rabbi, kullarının bu hüznünü teselli etmek için olsa gerek,

bizlere Ramazan Bayramını hediye etmiştir. Böyle güzel bir bayramla, hem ibadeti tamamlamış olmanın sevinci daha çok artar hem hüzünler dağılır. Bu bayram sevinme bayramıdır. İlk gün ibadetin yasaklanmış olmasının hikmeti budur belki de.

Rabbimizin hediyesi olan bu bayram sevinmeyi öğretir bize. Sevinci artırmayı öğretir. İnsanların birbirlerine söyledikleri olumlu sözlerin aralarındaki muhabbeti artırdığı bilinen bir gerçektir. Ramazan Bayramının getirdiği bu sevinç, birbirini tebrik eden bir toplumda huzursuzlukların giderilmesine katkıda bulunur. Niyetimiz bir ibadeti tamamlamış olduğumuza ve Rabbimizin bize hediyesine sevinmektir. Bu sevinci artırmayı hedefleyen eylemlere yönelir, azaltacak hareketlerden kaçınmaya çalışırız.

Sözünü ettiğimiz yönüyle bayramlar kardeşliğimizin kuvvetlenmesine de zemin hazırlar. Kardeşimizle aramızdaki bağları kuvvetlendirmek için kızgınlıkları öfkeleri unuturuz. Unutmamız gerekir, çünkü bu günler sevinç günleridir ve sevinci artıracak işler yapmalıyızdır. Birkaç günlük bu sürede nefsimizi kontrol edebilmenin tatbikini de yapmaya çalışırız. Nefsimizin yönelişlerine kendimizi kaptırırsak, kardeşimizle aramızdaki muhabbeti artıramayacağımızı biliriz. Rabbimizin bize hediyesi yine Rabbimize yaklaşmak için birbirinden farklı bir sürü kapı açar.

Bayramda sevincimizi artırmak için ne yapabiliriz?

Elbette İslam dünyasının içinden geçtiği zor koşulları düşünürsek içimize sinerek bir sevinç yaşamanın bizim için zor olacağı açıktır. Ama yine de zorluk ve meşakkat içindeki kardeşlerimizi de içine alacak, onların da biraz olsun rahatlayıp sevinebileceği bir muhabbet atmosferi oluşturmak mümkündür.

Bayramın neşesi ve sevinci bize bu bayramı hediye eden Rabbimize şükrederek başlamalıdır. Ona şükredilmeden yapılan her güzel eylem güzelliğinden çok şey kaybetmeye mahkumdur. Bunun için besmeleyle evimizden çıkıp Bayram namazını eda etmekle başlamalıyız bu sevince. Rabbimizin önünde el bağlamalı, huşu içinde durmalıyız.

Namaz sonrası tanıdık, tanımadık bütün kardeşlerimizle bayramlaşmalıyız sonra. Evimize gelirken mahallemize de bu sevinci taşımalıyız hatta. Komşularla bayramlaşmak, varsa dargınlıklarımız barışmak bayram gününün ilk saatlerinde yapılacak en güzel şeylerdendir şüphesiz.

Evimize vardığımızda ailemizle bayramlaşmak, önceden aldığımız hediyeleri onlara takdim etmek bayramlaşmanın en güzel anlarından birini oluşturacaktır. Bayram boyunca akrabalarımız, arkadaşlarımız ve giderek büyüyen dalga halinde ümmetin bu büyük sevincine katılmalıyız.