BUNALIMIN ARDINDAN NE GELİR?

Batının sabitesi yoktur, sabite yanlışı anlamayı ve kendine çekidüzen vermeyi gerektirir. Çünkü sabite bir kurallar zincirinin oluşmasıdır aynı zamanda, bırakın yapsınlar demek ilkesiz ve istediği gibi davranma imtiyazını getirir. İlkeli olmak, menfaatperestlikle bağdaşmaz. Ama batı bukalemun misali hem ilkeli göründü hem de ilke diye batılı anlayışı tüm insanların ortak değeri diye kabul ettirmeye çalıştı, kısmen bunu sağladı lakin gelinen yer itibarıyla maske düştü ve ikiyüzlülüğü, münafıkça tavırları açığa çıktı.

Bu tarafı açığa çıkınca da bu sefer kendi değer yargılarını bütün insanların değer yargısıymış gibi bir dünya anlayış ve yaşayışını getirdi, medyasıyla, modasıyla ürettiği değerlerle insanları büyüledi, efsunladı. Zaten yarı sarhoş olan halkı Müslüman dünya bu efsuna meftun oldu, batının teknik, iktisadi ve kültürel gelişmesi karşısında büyülendi. Bu büyü uzun zaman işe yaradı, her ülke ayrı ayrı batının bu sihirbazlığına değişik yönüyle bağlandı.

İslâm dünyası; batının bu ikiyüzlülüğünü, tekçiliğini, egoistliğini, batı dışındaki coğrafyayı sömürerek kendi refahlarını artırmaktan başka insanî bir gayesinin olmadığını anlamaya başladı. Batı bu sefer bunu telafi etmek için yanına bazı ülkeleri alarak diğer bazı İslam ülkelerini hizaya getirme yolunu tuttu.

Bu da artık fark edilmiş durumda, gizlenecek bir tarafı kalmayan batı -buna Rusya, Çin de dahildir- fiili işgale başladı ve acımadan bütün gücüyle dünyamızı ezmeye çalışıyor.

Bunalımın aslı budur, batıdan medet umarak biz bunalımdan çıkamayız, gene dünyadaki insanlarla, medeniyetlerle yüzleşerek insanlığın mirasına sahip çıkarak önce Müslüman dünyayla, sonra bütün dünyayla, dünyanın tüm renklerini ve tonlarını hesaba katarak insanlığa bir çare, bir çıkış yolu önereceğiz.

Türkiye açısından bakılınca görülen bunalımın temelleri:

Türkiye'nin seçkinleri Batı dışındaki dış politika alternatiflerini çeşitlendirmeyi zorlaştıran bir Batıcılık anlayışına sahiptirler. Bu durumda Türkiye, Batı'nın çizdiği genel çerçeve içinden fazla uzaklaşma olanağına sahip değildir. Üstelik, 1990 sonrasında bu çerçeve daha da daralmıştır. Çünkü Doğu-Batı kavgası bitmiş, Varşova Paktı’nın dağılmasıyla birlikte NATO'nun Türkiye'ye olan temel gereksinmesi sona ermiştir. Bunun yerine batı için tehlike arzeden ne varsa ona yönelmiş ve Türkiye’yi de oraya sürüklüyor. Yeni durumu, ani zuhuratlar belirleniyor, ABD-AB-Rusya vs. bir şeye karar veriyorlar ve Türkiye’yi hemen desteğe çağırıyor. Biz ne olduğunu anlayıncaya kadar bir yenisini ileri sürüyorlar böylece bir koşuşturma başlıyor. Onlar, bunun nereye varacağını biliyorlar çünkü planlarını önceden yapmışlar. Türkiye benzeri ülkeler sadece uymak veya karşı çıkmakla vakit harcıyorlar.

Türkiye son yıllarda bu oyunu fark etti ve ona göre davranmaya başladı, elan bu tavır bozulmak isteniyor. Yaptıklarımızı sorgulamayın diyorlar, ama boşuna bütün Müslümanlar olup-bitenleri sorguluyor ve Türkiye dünya Müslüman halkın temsilcisi gibi davranmaya başladı. Bu hem batıda hem halkı Müslüman ülkelerin yöneticileri nezdinde kuşku ve endişeyle takip ediliyor ve önü kesilmek isteniyor.

Tarihten şunu öğreniyoruz ki; bunalımlar beraberinde adaleti ve huzuru da taşır.

En koyu karanlık sabaha en yakın olan zamandır, derin karanlıktan sonra büyük ve yüce bir aydınlık çıkacak, bu arada fecr-i kazipler de olacak buna dikkat etmek gerekir. Fecr-i kazip ile fecr-i sadıkı ayıracak tecrübeye ihtiyaç var. Masa başı takvimle anlaşılacak şey değil iki fecri birbirinden ayırmak, tabiatla, kevni ayetlerle hemhal olmakla iki fecir arasındaki fark anlaşılabilir. Fıtratı bozarak fecr-i kazibi anlayamayız.

Bize dayatılan ve bize ait olmayan ve fakat bizi can evimizde vuran bu bulanımı da tarihi tecrübeyle, insanlık tarihiyle, vahyin işaretiyle ve ruhumuzun sesini dinleyerek anlayabiliriz. Anladığımız an çözümü gelmeye başlamış demektir. Koyu karanlık sabahın müjdecisidir.

Lut (a.s.) kavmiyle mücadele ederken içine düştüğü sıkıntıyı anlatan ve Allah’ın yardımıyla ilgili olarak Rabbimiz şöyle buyurur;

“Elçilerimiz Lût’a gelince onların yüzünden üzüldü, göğsü daraldı ve “Bu çok zor bir gün” dedi. Kavmi, (konuklarıyla çirkin ilişkide bulunmak üzere) ona doğru koşa koşa geldiler. Zaten onlar önceden de bu tür çirkin işleri yapıyorlardı. Lût, dedi ki: “Ey Kavmim! İşte kızlarım. Onlar(la nikâhlanmanız) sizin için daha temizdir. Allah’a karşı gelmekten sakının ve konuklarıma karşı beni rezil etmeyin. İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?” Onlar, “İyi biliyorsun ki kızlarında bizim gözümüz yok. Sen bizim ne istediğimizi çok iyi biliyorsun” dediler. (Lût da:) “Keşke size karşı (koyacak) bir gücüm olsaydı, ya da sağlam bir desteğe dayanabilseydim” dedi. Konukları şöyle dedi: “Ey Lût! Biz Rabbinin elçileriyiz. Onlar sana asla ulaşamayacaklar. Geceleyin bir vakitte aileni al götür. İçinizden kimse ardına bakmasın. Ancak karın müstesna. (Onu bırak.) Çünkü onların (kavminin) başına gelecek olan azap, onun başına da gelecektir. Onların azabla buluşma zamanı sabahtır. Sabah yakın değil midir?!”(Hud, 76-81)

İnsanlığa, fıtrata, tarihe, coğrafyaya, tevhid inancına kurulan bu tuzak, bu bunalım, insanlıktan çıkarcasına çirkin davranışların sonu yakındır. Bu tuzağı kuranların başına geçecek, kurdukları tuzağın içinde boğulup gidecekler ve Allah’ın izniyle fecr-i sadıkın doğuşuna vesile olacaktır. Kimse suyu tersine akıtamaz, ümmet uyanmış ve kendine, insanlığa sahip çıkmaya başlamıştır, tüm bu serserice saldırlar ve küstahça tavırlar yenilginin işaretlerini gören mütekebbirlerin çırpınışlarıdır ve inşaallah biz, bunların nasıl yerle yeksan olacaklarına da şahitlik edeceğiz. Herkes nerede durduğuna dikkat etsin, zalimin değirmenine su taşıyanlar, Nemrud’un ateşine odun devşirenler, hatta zulme seyirci kalanlar; insanlık vicdanında, toplum nezdinde ve Allah huzurunda tek tek hesap verecekler. Allah seriu’l-hisabdır, en olmaz denilen anda çabucak hesap görendir.

Kâzım Sağlam