ŞAİR

ŞAİR

Mehmet Âkif’in Anısına…

Nasrullah'ta kürsüde bir adam… ''Şair'' diyorlar ona, Şair de şair hani, az buz değil... Konuştukça kıvılcımlar yankılanıyor kubbelerde. Boşalmış damarlara giderken kan, ''Zafer yakındır!'' diyordu yürekler. ''Zafer yakındır!'' Elde yok, ama yüreklerde kor… Tutuştuysa artık, Korku yok, endişe yok, Yüründü düşman üstüne Ya Allah bismillah, Allahu ekber! Kaçıştı cümle âlem, Şaşırdı yedi düvel… Ey düşman, ne yandan gelirsen gel! Akan kan, patlayan bombalar... Yıkılan, sönen yuvarlar… Ardından parlayan ışık, Yoksul, fakat hürüz artık! Şair mutlu, şair şen… Millete bir marş gerek! Devlete bir ses gerek! ''Yaz!'' diyorlar. Şair tedirgin, biraz da isteksiz... Bir şartı var: ''Altınlar dulun, Altınlar yetimin! Sonra kükredi şair bir sel gibi… Medeniyet dediğin tek dişli canavar gibi… Şehitler, fışkıran kanlar gibi… Bahçede açan güller gibi… Taşı, vecd ile secde eder gibi… Şair şimdi de bakıyor bize, Biraz da ağlar gibi…

Mehmet Karagözoğlu