UKRAYNA İŞGALİ VE İSLAM DÜNYASI
Medeniyet Yöneticisi · 02.03.2022 · 6 dk. okuma · Güncellendi 22.08.2026Rusya tarihi bir hamle yaparak Ukrayna'yı abluka altına aldı ve kısmı azamisini işgal etti. Bunu siyasi bir manevra ile yaptı. Kendine göre siyasi ve diplomatik bir zemin de hazırladı. Putin tarihi bir konuşma yaparak Rusya'nın tarihi emellerini dile getirdi ve devletinin yeni hedeflerini, kurulacak olan yeni dünya düzeninde Rusya'nın nerelerde olması lazım geldiğini dile getirdi.
Olmakta olanları tüm dünya izliyor, iş nereye varacak, bir dünya savaşına dönüşecek mi dönüşmeyecek mi, bunu kısa zamanda öğreneceğiz. Ukrayna, istikrarsızlaştırıldı, NATO'ya girme hususunda batı oyalama taktiği güttü, Ukrayna'yı umutlandırdı yarı yolda bıraktı NATO'ya almadı. Şimdi askerden arındırmaya zorlanıyor. Rus yanlısı kukla bir hükümet istiyor Putin, bunu da sağlayacak. Altyapısı tahrip edilmiş durumda, nükleer tesisleri Rusya ele geçirmiş, demir- çelik fabrikası başta olmak üzere tüm stratejik alt yapıyı tahrip ediyor. Rusya burada elde edeceği zaferle (!) diğer eski SSCB coğrafyasını tekrar kendine bağlamak istiyor. Bunu sağladıktan sonra orada da durmayacak Çarlık dönemindeki ülke sınırlarına kadar genişlemek emelinde. Bunların kaçta kaçını fiiliyata koyabilecek bütün dünya gibi biz de izliyoruz.
Batılı ülkeler; ABD, İngiltere, AB Ukrayna'yı önce desteklediler, cesaretlendirdiler, Ukrayna da bunlara güvenerek Rusya'ya kafa tuttu ve bağımsız bir devlet gibi davranmaya başladı. Rusya Putin harekete geçmeden önce ABD başta olmak üzere dünyanın neler yapabileceklerini tespit etti ve işgale başladı. Yani iyi bir satranç oyuncusu olduğunu gösterdi.
ABD, İngiltere, AB ülkeleri NATO muğlak ve Rusya'yı durduramayacak bir siyaset izliyorlar. Ekonomik yaptırımlar Rusya'yı durduramaz. Rusya bu konuda da tedbirini almış durumda, onun da elinde Batı'ya karşı kullanacağı kozları var. Döviz ve altın rezervi siyasetini-işgalini rahatlatacak seviyede. Gaz akışı koz olarak her an kullanabilir. Tarım ülkesi olduğu için gıda sıkıntısı çekmez. İçeride de muhalefet yok denecek kadar az. Yani iç karşı çıkış hususunda sıkıntı çekmiyor.
Çin ile İran ile Türkiye ile Arap ülkeleri ile siyasi askeri ekonomik ilişkileri var, kullanacağı argümanlara, icra edeceği imkana ve uygulamalara da sahip.
Ukrayna'dan sonra etkilene ülkelerin başında Türkiye geliyor. Hem Ukrayna ile hem Rusya ile ilişkileri bozmak istemiyor. Çünkü her iki ülke ile ticari bağlantıları, siyasi askeri anlaşmaları var, ne Rusya'dan vazgeçebiliyor ne de Ukrayna'dan. Bu iki arada bir derede kalmak mıdır yoksa yeni bir dış siyaset gereği midir? Türkiye sayılan güçler arasında kabul edilmezse bile etkin bir güç olarak olmakta olanlara müdahil olmaya çalışıyor. Genel itibarıyla Ukrayna'ya daha yakın duruyor, Rusya'nın işgalini aleni ve açık kınadı, toprak bütünlüğünü savunuyor, Kırım'ın işgalini de meşru görmüyor. NATO üyesi NATO'nun alacağı kararları uygulamak zorunda. Bütün bunlarla beraber Rusya ile de ilişkilerini canlı ve sıcak tutmaya çalışıyor.




